3137

Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-136 104 35 Κεραμεικός
 

19 Ιανουαρίου, 19:00–21:00 | εισιτήριο €3,50
Προβολή και παρουσίαση του πρότζεκτ από τον επιμελητή Πάνο Φουρτουλάκη στο πλαίσιο του προγράμματος ομιλιών 2025 ARTWORKS Grants.
Καλλιτέχνες: Shaheen Ahmed, Shadi Habib Allah, Sky Hopinka, Κατερίνα Κομιανού, Simon Lässig, Μανώλης Δ. Λεμός, Ελένη Μπαγάκη, Bahar Noorizadeh, Valentin Noujaïm, Λουίζα Ντούρου, Lydia Ourahmane, Leslie Thornton, Ελένη Τωμαδάκη

*

22–23 Ιανουαρίου, 18:30–23:30 | εισιτήριο €7 ανά βραδιά
Last Movies του Stanley Schtinter (παρουσία του καλλιτέχνη)

Πέμπτη 22/1   18:30–23:30
Franz Kafka (θαν. 1924) — The Kid (Charlie Chaplin, 1921)
John Dillinger (θαν. 1934) — Manhattan Melodrama (W. S. Van Dyke / George Cukor, 1934)
Sergio Leone (θαν. 1989) — I Want to Live! (Robert Wise, 1958)
Pier Paolo Pasolini (θαν. 1975) — Oedipus Rex (Pier Paolo Pasolini, 1967)

Παρασκευή 23/1 18:30–23:30
Bette Davis (θαν. 1989) — Waterloo Bridge (James Whale, 1931)
Bruce Chatwin (θαν. 1989) — Herdsmen of the Sun (Werner Herzog, 1989)
Kurt Cobain (θαν. 1994) — The Piano (Jane Campion, 1993)
Stanley Kubrick (θαν. 1999) — Eyes Wide Shut (Stanley Kubrick, 1999)

Μετά από μια σειρά παρουσιάσεων σε διαφορετικές κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας τον περασμένο Δεκέμβριο, το everynight ολοκληρώνεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος.

Εμπνευσμένο από τις ονειρικές εμπειρίες σύγχρονων εικαστικών καλλιτεχνών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, το πρόγραμμα συνεχίζεται στην Ταινιοθήκη με την τελευταία προβολή όλων των έργων τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου (19:00–21:00). Πριν από την προβολή, θα προηγηθεί παρουσίαση του πρότζεκτ από τον επιμελητή Πάνο Φουρτουλάκη, στο πλαίσιο του προγράμματος ομιλιών 2025 ARTWORKS Grants.

Το everynight ολοκληρώνεται με την διάλεξη-προβολή-περφόρμανς Last Movies του Βρετανού καλλιτέχνη και κινηματογραφιστή Stanley Schtinter, η οποία παρουσιάζεται σε δύο μέρη στις 22 και 23 Ιανουαρίου 2026.

Το Last Movies στοιχειοθετεί μια εναλλακτική καταγραφή του πρώτου αιώνα του δυτικού κινηματογράφου, μέσα με τις τελευταίες ταινίες που παρακολούθησαν μερικές από τις πιο εμβληματικές μορφές του πολιτισμού του, λίγο πριν (ή κατά τη στιγμή) του θανάτου τους. 

Ξεκινώντας σχεδόν από τις απαρχές του φιλμ — με τον Φραντς Κάφκα να παρακολουθεί την ταινία The Kid του Τσάρλι Τσάπλιν (1921) — και φτάνοντας έως σήμερα —με τον Ζαν-Λυκ Γκοντάρ να βλέπει τη δική του ταινία Phony Wars (2022) — το Last Movies «παρασιτεί» πάνω στην κυρίαρχη ιστορία του δυτικού κινηματογράφου: την επεκτείνει, την επικυρώνει αλλά και την ανατρέπει. 

Το Last Movies είναι μια γιορτή της ζωής μέσω του μέσου που την μιμείται και μια πρόσκληση στο κοινό να δει τι είδαν για τελευταία φορά εκείνοι που δεν βλέπουν πια.

Στην Ταινιοθήκη θα παρουσιαστεί μέρος της εκτενούς έρευνας του Schtinter, με αναφορές στις τελευταίες ταινίες που παρακολούθησαν οι Franz Kafka, Bette Davis, John Dillinger, Sergio Leone, Pier Paolo Pasolini, Bruce Chatwin, Kurt Cobain, Stanley Kubrick .

Το Last Movies έχει παρουσιαστεί στο Institute of Contemporary Arts (Λονδίνο), στο φεστιβάλ PAF Olomouc (Όλομουτς), στο Light Industry (Νέα Υόρκη) και στο Batalha Centro de Cinema (Πόρτο), μεταξύ άλλων. 

Ο Stanley Schtinter έχει περιγραφεί ως «ο τελευταίος avant-garde» από τον Βρετανό συγγραφέα και σκηνοθέτη Iain Sinclair. Τα έργα του περιλαμβάνουν το Schneewittchen (2025), με πρωταγωνιστές τους Julie Christie και Toby Jones, το οποίο πρόσφατα έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρότερνταμ, στο British Film Institute και στο Anthology Film Archives. Το Last (2023–), ένα βιβλίο που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Tenement Press , ένα durational artwork, και μια σειρά προβολών που αποτέλεσε το θέμα μιας πεντάμηνης παραμονής στο ICA του Λονδίνου. The Lock-In (2022–) στο Barbican Centre και στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Όμπερχάουζεν, Important Books (or Manifestos Read by Children) (2021-2022) στη Whitechapel Gallery. Είναι επίσης ιδρυτής και διευθυντής της δισκογραφικής εταιρείας purge.xxx και του Liberated Film Club.

Υπό την επιμέλεια του Πάνου Φουρτουλάκη και αναπτυγμένο σε συνεργασία με το artist run space 3 137, το everynight υλοποιείται με τη χρηματοδότηση και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Υποστηρίζεται επίσης από το πρόγραμμα 2025 ARTWORKS Grants που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και άλλους ιδιώτες δωρητές, και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ. Ο παλιός κινηματογράφος Άλφαβιλ παραχωρήθηκε ευγενικά από το Θέατρο Φούρνος και το Fournos Lab. Το πρόγραμμα στο Άλφαβιλ υλοποιήθηκε με την υποστήριξη του Onassis AiR.

Πρόγραμμα

2–14 Δεκεμβρίου 2025
Προβολές πριν τις προγραμματισμένες ταινίες στους κινηματογράφους:
Ατενέ, Λευκωσίας 43, Αθήνα 112 53
Μικρόκοσμος, Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 106, Αθήνα 117 41
Διάνα, Περικλέους 14, Μαρούσι 151 22
Studio New Star Art Cinema, Σταυροπούλου 33, Αθήνα 112 52

15–16 Δεκεμβρίου 2025
Εκθεση στον εγκαταλελειμμένο κινηματογράφο Αλφαβιλ
Μαυρομιχάλη 168, Εξάρχεια 114 72
Ώρες λειτουργίας:
Δευ 15 Δεκ: 19:00–00:00
Tρ 16 Δεκ: 17:00–00:00
Μουσική και αναγνώσεις από τις 21:00 κάθε βράδυ

22–23 Ιανουαρίου 2026
Last Movies
Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Μεγ. Αλεξάνδρου 136, Αθήνα 104 35
Πέμ 22 Ιαν: 18:30–23:30
Παρ 23 Ιαν: 18:30–23:30
 

Το everynight προσκαλεί δεκατρείς σύγχρονους εικαστικούς καλλιτέχνες/ιδες από την Αλγερία, τη Γαλλία/Λίβανο, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ινδία, το Ιράν/Καναδά, την Παλαιστίνη και τις ΗΠΑ να παρουσιάσουν έργα κινούμενης εικόνας διάρκειας έως πέντε λεπτών, εμπνευσμένα από όνειρα που έχουν βιώσει ή φανταστεί. Οι συμμετέχοντες/ουσες είναι οι: Shaheen Ahmed, Ελένη Μπαγάκη, Shadi Habib Allah, Sky Hopinka, Κατερίνα Κομιανού, Simon Lässig, Μανώλης Δ. Λεμός, Bahar Noorizadeh, Valentin Noujaïm, Λουίζα Ντούρου, Lydia Ourahmane, Leslie Thornton, Ελένη Τωμαδάκη.

Μέσα σε ένα τοπίο διαδοχικών καταστροφών, το παρόν αυτή τη στιγμή φαντάζει ακατανόητο – θρυμματισμένο σε αποσπάσματα και κυριευμένο από μια πληθώρα περιεχομένου που διεκδικεί αδιάκοπα την προσοχή μας. Κοιτάζοντας μέσα από το πρίσμα του ονείρου, το everynight διερευνά πώς το μυαλο που ονειρευεται – είτε σε κατάσταση ύπνου είτε εγρήγορσης – προσφέρει τη δυνατότητα να επαναδιεκδικήσουμε την πραγματικότητα. Το πρότζεκτ αποτυπώνει μια οικεία, υποκειμενική χαρτογράφηση της Αθήνας και του κόσμου, όπου το διαρκώς μεταβαλλόμενο αστικό τοπίο της πόλης λειτουργεί ταυτόχρονα ως θέμα και φόντο.

Τα όνειρα αποκαλύπτονται ως πύλες, μέσα από τις οποίες τόποι και χρόνοι συγχωνεύονται σε ένα: ο Λόφος του Φιλοπάππου αντικρίζει τα περίχωρα του Δελχί· ένα διαμέρισμα βραχυχρόνιας μίσθωσης με θέα προς την Ακρόπολη διαδέχεται ερείπια κατεδαφισμένων σπιτιών από περασμένες εποχές· μια συνάντηση και ένας αποχαιρετισμός εκτυλίσσονται με φόντο δημόσια σιντριβάνια, ένα άγαλμα, και το ηλιοβασίλεμα της Αθήνας, όλα γυρισμένα σε ασπρόμαυρο Super 8– προσλαμβάνουν μια απόκοσμη χροιά. Ταυτόχρονα, ηδονοβλεπτικές ματιές σε γειτονικά διαμερίσματα στην οδό Μάρνη συνυφαίνονται με σκηνές από ένα χολιγουντιανό μελόδραμα και οικιακούς ήχους· εικόνες από βίαιες διαδηλώσεις σκορπίζονται μέσα στις φλόγες κεριών εκκλησιών, οι οποίες με τη σειρά τους μετουσιώνονται σε χειμερινά τοπία όπου τα πουλιά πετούν πάνω από γυμνά δέντρα, ενώ άλλα πουλιά διασχίζουν τον καταγάλανο ουρανό και μεταμορφώνονται σε μαχητικά αεροσκάφη που ρίχνουν βόμβες.

Παράλληλα, μεγάπτερες φάλαινες στο χείλος της εξαφάνισης προσπαθούν να μας προσεγγίσουν μέσα από το τραγούδι τους. Οι αναμνήσεις από ένα συντριπτικό εφηβικό συμβάν συμπυκνώνουν την ομορφιά και την οδύνη σε παραισθητικές εικόνες, ενώ διαφορετικές μνήμες και αισθήσεις μεταμορφώνονται, αρνούμενες να αποκρυσταλλωθούν σε μια οριστική μορφή και αναδύονται μέσα από αφαιρετικά animations.

Αλλού, οι απόηχοι από κόσμους που έχουν καταρρεύσει προ πολλού αντηχούν ανάμεσα στα βιομηχανικά ερείπια του Μάντσεστερ· διασκορπισμένα και εκ νέου ενωμένα τοπία των πάλαι ποτέ εδαφών των ιθαγενών αναδύονται ως ποιητικοί στοχασμοί και τόποι μνήμης της αποικιακής λεηλασίας, ενώ παιδικά όνειρα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου δίνουν τη θέση τους σε ενοράσεις ενός μέλλοντος όπου το χρηματοπιστωτικό σύστημα λειτουργεί ως μια αλλόκοτη χρονομηχανή.

Από τις 2 Δεκεμβρίου, κάθε βράδυ για δύο εβδομάδες, ένα διαφορετικό έργο εντάσσεται εμβόλιμα στον προγραμματισμένο κορμό προβολών των κινηματογράφων Ατενέ, Διάνα, Μικρόκοσμος και Studio New Star Art Cinema, ανάμεσα στα τρέιλερ που προηγούνται της κάθε προβολής, διαταράσσοντας διακριτικά τη συνήθη κινηματογραφική εμπειρία και ανοίγοντας χώρο για απρόσμενες συναντήσεις.

Στις 15 και 16 Δεκεμβρίου τα έργα θα παρουσιαστούν όλα μαζί στον εγκαταλελειμμένο κινηματογράφο Αλφαβιλ στη γειτονιά των Εξαρχείων. Κλειστό από το 2008, το Αλφαβιλ ανοίγει ξανά για 48 ώρες φιλοξενώντας μια ρευστή ακολουθία κινούμενων εικόνων, μουσικής, αναγνώσεων ποίησης και επιτόπιων (site-responsive) παρεμβάσεων.

Η μουσικός Βίκη Στείρη θα παρουσιάσει ζωντανά ένα σετ τσέλου και ηλεκτρονικής μουσικής. Η ποιήτρια και συγγραφέας Δήμητρα Ιωάννου, μαζί με τους εικαστικούς Jack McConville, Ραλλού Παναγιώτου, Ε Σκούρτη και άλλες/ους συγγραφείς και καλλιτέχνες θα διαβάσουν κείμενα εμπνευσμένα από τα όνειρά τους, χρησιμοποιώντας το όνειρο ως τρόπο κατανόησης της πόλης. 

Η Χρυσάνθη Κουμιανάκη, με την παρέμβασή της, διερευνά τη σχέση ιδιωτικών και δημόσιων ταυτοτήτων, όπως αυτές διαμορφώνονται από τις μεταβαλλόμενες πραγματικότητες του εξευγενισμένου αστικού χώρου της Αθήνας, ενώ συνομιλεί με τα κατάλοιπα του παρελθόντος του κινηματογράφου. 

Το πρότζεκτ ολοκληρώνεται τον Ιανουάριο του 2026 με το Last Movies του Βρετανού καλλιτέχνη και κινηματογραφιστή Stanley Schtinter. Με τη μορφή μιας διάλεξης-προβολής-περφόρμανς που θα παρουσιαστεί στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, το Last Movies στοιχειοθετεί έναν αιώνα δυτικού κινηματογράφου μέσα από τις τελευταίες ταινίες που παρακολούθησαν πριν πεθάνουν εμβληματικές μορφές του πολιτισμού του εικοστού αιώνα, όπως οι Kurt Cobain, Bette Davis, Franz Kafka και Pier Paolo Pasolini, μεταξύ άλλων, προσφέροντας στο αθηναϊκό κοινό την ευκαιρία να δει «αυτά που είδαν για τελευταία φορά όσοι δεν βλέπουν πια».

Υπό την επιμέλεια του Πάνου Φουρτουλάκη και αναπτυγμένο σε συνεργασία με το artist run space 3 137, το everynight υλοποιείται με τη χρηματοδότηση και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού. Υποστηρίζεται επίσης από το πρόγραμμα 2025 ARTWORKS Grants που χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και άλλους ιδιώτες δωρητές, και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ. To πρόγραμμα στον πρώην κινηματογράφο Αλφαβιλ υλοποιείται με την υποστήριξη του Onassis AiR.
 

Συντελεστές

Έργα κινούμενης εικόνας: Shaheen Ahmed, Ελένη Μπαγάκη, Shadi Habib Allah, Sky Hopinka, Κατερίνα Κομιανού, Simon Lässig, Μανώλης Δ. Λεμός, Bahar Noorizadeh, Valentin Noujaïm, Λουίζα Ντούρου, Lydia Ourahmane, Leslie Thornton, Ελένη Τωμαδάκη
Εγκατάσταση: Χρυσάνθη Κουμιανάκη
Mουσική περοφόρμανς: Βίκυ Στείρη
Aναγνώσεις: Δήμητρα Ιωάννου, Jack McConville, Ραλλού Παναγιώτου, Ε Σκούρτη και άλλες/οι
Διάλεξη-περφόρμανς: Stanley Schtinter
Επιμέλεια: Πάνος Φουρτουλάκης
Συνεπιμέλεια αναγνώσεων: Δήμητρα Ιωάννου
Επιμέλεια & διόρθωση κειμένων / Μετάφραση: Απόστολος Βασιλόπουλος
Επικοινωνία: Φωτεινή Μπάρκα
Οπτική ταυτότητα: Typical Organisation
Υποτιτλισμός: Μελισσάνθη Γιαννούση

Τον περασμένο Δεκέμβριο, για μια ολόκληρη βραδιά, ο Μανώλης Δ. Λεμός, η Κατερίνα Κομιανού, η Ελένη Μπαγάκη, η Λουίζα Ντούρου, η Ελένη Τωμαδάκη και ο Nicolas Cilins μοιράστηκαν με το κοινό όνειρα που είχαν ή φαντάστηκαν μέσα από νέα, κυρίως, έργα κινούμενης εικόνας χωρίς ήχο, τα οποία προβλήθηκαν σε λούπα στην οδό Βατσαξή. Αυτές οι προσωπικές εμπειρίες θα παρουσιαστούν ξανά δημόσια για τρεις βραδιές. Πιο συγκεκριμένα, από την Τρίτη 28 έως και την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου, από τις 21:00 έως τα μεσάνυχτα. 

Στο έργο Marni 25, Athens (2024) η Ελένη Μπαγάκη παρακολουθεί ηδονοβλεπτικά τα γειτονικά διαμερίσματα, ενώ σκηνές από μια ξεχασμένη χολιγουντιανή ταινία, που βρήκε στα σκουπίδια, προβάλλονται στο βάθος. Ατμοσφαιρικές εικόνες ενός ανοιχτού αλλά άδειου μπαρ της περιοχής, όπου η επιθυμία συχνά αποκτά αγοραίο χαρακτήρα, συνοδεύονται από προσωπικούς στοχασμούς του Nicolas Cilins στο Billboard for S (2024). Ονειρευόμενη σε ασπρόμαυρο, η Κατερίνα Κομιανού αποτυπώνει τη δραματική σκηνή που ο Θησέας σώζει την Ιπποδάμεια από έναν μεθυσμένο κένταυρο, όπως αυτή παρουσιάζεται στο γλυπτό στην πλατεία Βικτωρίας, στο έργο της Αρπαγή (2024) που είναι γυρισμένο σε φιλμ Super 8. Ένα όνειρο μετατρέπεται σε εφιάλτη, καθώς πουλιά που πετούν ελεύθερα στον καθαρό γαλάζιο ουρανό μεταμορφώνονται σε μαχητικά αεροσκάφη που ρίχνουν βόμβες, στο Strip Silence (2024) της Λουίζας Ντούρου. Στο έργο Vague Expressions (2020) ο Μανώλης Δ. Λεμός πραγματεύεται μια ομίχλη εγκεφάλου, ή, αλλιώς, θόλωση της συνείδησης, μέσω συνεχώς μεταβαλλόμενων αφηρημένων τοπίων που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη. Αυτά τα τοπία αντιπαραβάλλονται με τα σχεδιασμένα στο χέρι animations της Ελένης Τωμαδάκη στο Touch (2024), τα οποία εξετάζουν τη δυναμική της επαφής και της απόστασης, ενώ διερευνούν πώς η ταυτότητα διαμορφώνεται μέσα από τη συμβατότητα και τις εξωτερικές προσδοκίες. 

Πέρα από τα βουβά έργα κινούμενης εικόνας, στη δεύτερη αυτή εκδοχή της δράσης, τα όνειρα θα διερευνηθούν και μέσω του ήχου. Άλλωστε, τα όνειρα δεν είναι εκ φύσεως βουβά· μπορούν να ενέχουν ηχητικά στοιχεία που συμβάλλουν στη συνολική αισθητηριακή εμπειρία. H συνθέτρια, τσελίστρια, πιανίστρια και καλλιτέχνιδα Βίκυ Στείρη θα διαμεσολαβήσει τα δικά της όνειρα ζωντανά μέσα από μια περφόρμανς με τσέλο, την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου στις 21:00. 

Η δράση αντιμετωπίζει τη συχνά ήσυχη οδό Βατσαξή ως μια σκηνογραφία όπου οι προσωπικές διερευνήσεις ασυνείδητων εμπειριών ενσωματώνονται στο αστικό τοπίο. Συνδυάζοντας διαφορετικά συναισθήματα και ψυχικές καταστάσεις που κάθε καλλιτέχνης/-ιδα βίωσε προσωπικά και ιδιωτικά –αν και σε κοντινή γεωγραφική απόσταση ο ένας / η μία από τον άλλο / την άλλη– το πρότζεκτ αναπτύσσει έναν υποκειμενικό και περιορισμένο χάρτη αυτής της περιοχής της πόλης κατά την παρούσα στιγμή. 

Το Silent Night αποτελεί συνέχεια μιας σειράς προβολών και εκθέσεων σε επιμέλεια του Πάνου Φουρτουλάκη, οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί στη Βατσαξή 6 τα τελευταία δύο χρόνια, ανταποκρινόμενες στο πλαίσιο του δρόμου και της γύρω περιοχής. Το πρότζεκτ εστιάζει στη διερεύνηση του συνεχώς μεταβαλλόμενου τοπίου του κέντρου της Αθήνας, στους τρόπους με τους οποίους οι καλλιτέχνες/-ιδες σχετίζονται με δημόσιους χώρους στην πόλη, όπως και στην αλληλεπίδραση μεταξύ ιδιωτικών και δημόσιων ταυτοτήτων και περιβαλλόντων. 

Παράλληλα, σηματοδοτεί την έναρξη της συνεργασίας ανάμεσα στον Πάνο Φουρτουλάκη και στο 3 137 στο πλαίσιο του καλλιτεχνικού προγράμματος του οργανισμού για την περίοδο 2024-2025. Μεταξύ άλλων, το πρόγραμμα Where Time Becomes a Loop, σε επιμέλεια του Φουρτουλάκη, θα εμβαθύνει περαιτέρω σε αυτά τα ζητήματα, με έμφαση στην καλλιτεχνική πρακτική στο πεδίο της κινούμενης εικόνας – ενός μέσου που τα τελευταία χρόνια έχει υποεκπροσωπηθεί στην ελληνική εικαστική σκηνή. 

Το 3 137 προσκαλεί τον Πάνο Φουρτουλάκη να επιμεληθεί το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του οργανισμού για την περίοδο 2024–2025 χρησιμοποιώντας τις υποδομές, τους πόρους και το δίκτυό του. Η πρόσκληση αποτελεί ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του 3 137, που το 2025 κλείνει 13 χρόνια λειτουργίας, και επιχειρεί να υπογραμμίσει ζητήματα που αφορούν την εικαστική δημιουργία, το οικοσύστημα της σύγχρονης τέχνης και την εργασία στον χώρο του πολιτισμού στην Ελλάδα. 

Συντελεστές 

Καλλιτέχνες/-ιδες:

Μανώλης Δ. Λεμός, Κατερίνα Κομιανού, Ελένη Μπαγάκη, Λουίζα Ντούρου, Βίκυ Στείρη, Ελένη Τωμαδάκη, Nicolas Cilins

Επιμέλεια: Πάνος Φουρτουλάκης 

Οργάνωση παραγωγής: Κοσμάς Νικολάου 

Επιμέλεια κειμένων: Σχήμα λόγου EG (Ελεάννα Παπαθανασιάδη, Γκέλυ Μαδεμλή) 

Επικοινωνία: Φωτεινή Μπάρκα 

Φωτογραφική τεκμηρίωση: Νεφέλη Παπαϊωάννου 

Υποστήριξη εκδήλωσης: Αθηνόδωρος Χατζηπαναγιώτου 

Υποστηρικτές 

Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα Where Times Becomes a Loop πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη και υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ. Η παραγωγή της σειράς προβολών Silent Night υποστηρίζεται από το Onassis AiR. 

Με μεγάλη χαρά σας καλούμε το πρώτο σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου να πάρετε μέρος στις δραστηριότητές μας:

Από τις 4 μέχρι τις 6 Οκτωβρίου θα μπορείτε να δείτε τις εκδόσεις μας κατά τη συμμετοχή μας στο Athens Art Book Fair.
Και
Την Κυριακή 6 Οκτωβρίου σας περιμένουμε στην Ελευσίνα για ένα καλλιτεχνικό εργαστήριο μαγειρικής για παιδιά με τίτλο: Ταντούρ – Μπουλανζερί – Μπέικερι. 

Σας περιμένουμε στο κοινό μας τραπέζι με το Office of Hydrocommons κατά τη διάρκεια του Athens Art Book Fair. Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε τις εκδόσεις μας και να υποστηρίξετε το πρόγραμμά μας αγοράζοντας τα βιβλία σε χαμηλές τιμές ειδικά για τις μέρες του Fair.

Η έκδοση Μετά την έκρηξη ακούς ακόμα το φως συγκεντρώνει το υλικό μιας πολυετούς συλλογικής έρευνας. Ειδικά για την περίσταση του Athens Art Book Fair επανεκδώσαμε την προηγουμένως εξαντλημένη έκδοση Around Labour, Art, and the Auratic Condition (This is not a Love Song).

Πληροφορίες εκδήλωσης:

Τοποθεσία: Στοά Τρίστρατο, με εισόδους στη Σταδίου 29, Αριστείδου 6 και Δραγατσανίου 6 (Αθήνα 105 59).
Ώρες λειτουργίας:
Παρασκευή (04.10): 17:00–21:00
Σάββατο (05.10) & Κυριακή (06.10): 13:00–21:00
Ιστότοπος: www.athensartbookfair.gr

Ταντούρ – Μπουλανζερί – Μπέικερι: Ένα εργαστήριο με το 3 137 την Κυριακή 06.10

Τι τρώνε τα παιδιά σε φούρνους σε άλλα μέρη του κόσμου; Πώς λέγεται το ψωμί σε άλλες γλώσσες; Πώς το φτιάχνουν; Πότε το τρώνε; Με τι το συνοδεύουν;
Καλούμε παιδιά για να γίνουν φουρνάρισσες και φούρναροι στον πρώτο παιδικό φούρνο Ελευσίνας. Ζητείται φαντασία, γευσιγνωσία και ταξιδιωτική διάθεση!
Στο εργαστήριο, τα παιδιά θα μοιραστούν σε ομάδες και θα φτιάξουν διαφορετικές συνταγές ψωμιού εμπνευσμένες από μέρη του κόσμου κοντινά ή και πιο μακρινά. Θα ντυθούμε, θα ταξιδέψουμε στο χάρτη και θα μαγειρέψουμε με την ψυχή μας!

Τοποθεσία: Όαση Πρώην Κάμπινγκ - Φιλικής Εταιρείας & Κρήτης, 192 00 Ελευσίνα
Ηλικίες: 8-11 ετών
Ώρες: 16.00 – 17.00 και 17.30-18.30

Δηλώστε συμμετοχή συμπληρώνοντας την παρακάτω φόρμα: https://eu.jotform.com/build/242693474551362

Χρησιμοποιώντας ως εφαλτήριο μια εκτενή έρευνα γύρω από το ψωμί, μέσα από ένα νοητό ταξίδι στη Μεσόγειο, η ομάδα του TAVROS σε συνεργασία με την Κωστάντια Μάνθου ολοκληρώνουν μια έκδοση γεμάτη πρωτότυπες διηγήσεις, δοκίμια, μύθους και δοξασίες αναφορικά με την πιο βασική τροφή της γεωγραφικής μας -και όχι μόνο- περιοχής. Λίγο πριν από την επίσημη κυκλοφορία της συγκεκριμένης έκδοσης, καλούν την ομάδα 3 137 στην Ελευσίνα, το μέρος που πυροδότησε και τροφοδότησε μεγάλο μέρος αυτής της ερευνητικής διαδικασίας, προκειμένου να συντονίσουν ένα εργαστήριο για παιδιά με πρώτη ύλη το ψωμί, στο πλαίσιο του 2ου Φεστιβάλ Οικοπολιτισμού του προγράμματος 2023 Ελευσίς Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Στο εργαστήριο αυτό, πραγματοποιείται επιστροφή στη βασική πηγή τροφής, το ψωμί, σε μια προσπάθεια επανασύνδεσης με τις ρίζες που βοηθούν στην επιβίωση με τρόπους που σπανίως γίνονται αντιληπτοί.