An artist-run space is a gallery space run by artists, thus circumventing the structures of public and private galleries. Artist-run spaces have become realised as an important factor in urban regeneration. This effect was particularly strong in Glasgow, where the city won the accolade 'European Capital of Culture' in 1990, largely due to the large number of artist-run exhibition spaces and galleries.[1] Curator Hans Ulrich Obrist coined the term "The Glasgow Miracle" to describe this. Examples of artist-run spaces include City Racing, BANK, studio1.1, [2] Studio Voltaire, Cubitt and Auto Italia South East in London, Milwaukee's BATHAS Internationale...

IL CUOCO

O Michelangelo Corsaro δοκιμάζει τις επιμελητικές του δυνάμεις στην μαγειρική και μας παρουσιάζει καταγραφές τριών performance του Cesare Pietroiusti

Κυριακή 3 Νοεμβρίου, 14.00- 19.00


<- αρχείο

Τα τρία βίντεο είναι καταγραφές τριών έργων του Cesare Pietroiusti. Στο πρώτο έργο, «How to Irreversibly Transform Money» (with Paul Griffiths), ο καλλιτέχνης πειραματίζεται με φυσικές, χημικές και βιολογικές μεθόδους ώστε να «αλλοιώσει» κάποια χαρτονομίσματα τα οποία δανείστηκε από το κοινό. Τα χαρτονομίσματα μετά την αλλοίωση που υπέστησαν, παρουσιάστηκαν στην Trafo gallery, στην Βουδαπέστη, και τελικά επιστράφηκαν στους κατόχους τους συνοδευόμενα από ένα πιστοποιητικό υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Στο δεύτερο βίντεο, «Money - An Auction» (with Paul Griffiths), οι καλλιτέχνες πραγματοποιούν μια δημοπρασία στην οποία οι συμμετέχοντες είχαν την δυνατότητα να κάνουν προσφορές με χρηματικά ποσά με δύο χαρτονομίσματα ευρώ, στην συνέχεια οι καλλιτέχνες έτρωγαν τα νομίσματα διαδοχικά. Ο επιτυχημένος πλειοδότης παραλάμβανε τα χαρτονομίσματα, αφού έχουν απομακρυνθεί από εκείνον μαζί με το πιστοποιητικό. Στο τρίτο βίντεο, «Enriching Food», ένα εστιατόριο στήνεται στην Ikon Gallery. Οι πελάτες μπορούν να φάνε όσο θέλουν, αλλά στο τέλος του γεύματος, αντί να παραλάβουν τον λογαριασμό, παραλαμβάνουν το ισότιμο ποσό αυτού που έφαγαν σε μετρητά.

Τα τρία αυτά έργα έγιναν μεταξύ 2004 και 2007. Κατά την χρονική αυτή περίοδο παρουσιάστηκε το υψηλότερο σημείο ευπάθειας ενός ολόκληρου οικονομικού συστήματος που επρόκειτο να καταστραφεί μη αναστρέψιμα. Ανάμεσα σε πολλά τραύματα στην καθημερινή πραγματικότητα, τα πολιτικό-οικονομικά γεγονότα που χαρακτήρισαν τα επόμενα χρόνια, δημιούργησαν μια βλάβη χωρίς επιστροφή στην ιστορική συνέχεια ανάμεσα στο τι είμαστε και τι ήμασταν. Με άλλα λόγια: πώς να συμβιβαστούν οι πολιτικές ταυτότητες που δημιουργήθηκαν σε χρόνια ευημερίας με τον σημερινό τρόπο ζωής μετά από πέντε χρόνια ύφεσης? Οι καταγραφές αυτών των performance σε αυτά τα βίντεο προσεγγίζουν μια έρευνα για εναλλακτικούς τρόπους συναλλαγής, στο όριο μεταξύ παραγωγής και καταστροφής της αξίας και εμπορίου. Έννοιες όπως η μη αναστρέψιμη αλλαγή, ο προσδιορισμός της αξίας, η παράδοξη ανταλλαγή και η κοινοτική ζωή είναι θέματα που έρχονται τόσο από το παρελθόν αλλά και προβάλλονται στο μέλλον. Όλα αυτά τα θέματα ήταν και θα είναι άμεσα συνδεδεμένα με το σώμα, και με μέσο το ίδιο σώμα τα ερευνούμε, με μια τυπική μεσογειακή προσέγγιση, πνευματικά, πολιτικά και γαστρονομικά.

 

Ο Cesare Pietroiusti είναι Ιταλός καλλιτέχνης και ζει και εργάζεται στην Ρώμη. Αποφοίτησε απο την Φαρμακευτική με διπλωματική στην Ψυχιατρική. Η καλλιτεχνική του πρακτική προέρχεται από την έρευνα παράδοξων σκέψεων και δράσεων οι οποίες ανήκουν στο κανονικό σενάριο της καθημερινής ζωής. Από τα τέλη της δεκαετίας του 70’ ασχολείται με τις performance στις οποίες εκτελεί «παράλογες» πράξεις όπως το να κάνει «χρήσιμα πράγματα» για οποιοδήποτε στο κοινό του, να τρώει χρήματα και να μαγειρεύει για το κοινό. Η δουλειά του έχει παρουσιαστεί σε αρκετές ατομικές εκθέσεις (Ponesite jedno od 500 djela kuci, Galerija SIZ, Rijeka, Croatia, 2010; Artworks that Ideas can Buy, Wilkinson Gallery, London, UK, 2009; Regali e regole. Prendere, dare, sbirciare nel museo, MAMbo, Bologna, Italy, 2009) και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές (La festa dei vivi (che riflettono sulla morte), organized for AND AND AND inside: dOCUMENTA (13), San Cesario, Italy, 2011; Declining Democracy, Centro di Cultura Contemporanea Strozzina, Firenze, Italy, 2011;  Sleepover, Serpentine Gallery, London, UK, 2010;  Democracy1, Royal College of Art, London, UK, 2000; Aperto '90, XXIV Venice Biennale, Italy, 1990).

Ο Michelangelo Corsaro είναι επιμελητής και συγγραφέας. Δημοσιεύει άρθρα σε σχέση με την τέχνη. Αυτόν τον καιρό ζει και εργάζεται στην Ευρώπη χωρίς συγκεκριμένη διεύθυνση. Το 2012 αποφοίτησε με Master in Visual Arts το IUAV University, στην Βενετία και συμμετείχε στο 4th Gwangju International Curatorial Course. Ανάμεσα σε άλλα project, έχει συνεπιμεληθεί το «Bugchasing Ethnographica: a lecture by Clementine Deliss within Baton Sinister», με τον επιμελητή Bjarne Melgaard, ως μέρος της εκπροσώπησης της Νορβηγίας το 2011 στην Biennale της Βενετίας, και το συμμετοχικό event «A conversation with Darius Mikšys», (Venice, 2011). Από τον Απρίλιο του 2012 είναι guest curator στην Kunsthalle Athena και μέρος της ομάδας έκδοσης του περιοδικού «South As a State of Mind».