An artist-run space is a gallery space run by artists, thus circumventing the structures of public and private galleries. Artist-run spaces have become realised as an important factor in urban regeneration. This effect was particularly strong in Glasgow, where the city won the accolade 'European Capital of Culture' in 1990, largely due to the large number of artist-run exhibition spaces and galleries.[1] Curator Hans Ulrich Obrist coined the term "The Glasgow Miracle" to describe this. Examples of artist-run spaces include City Racing, BANK, studio1.1, [2] Studio Voltaire, Cubitt and Auto Italia South East in London, Milwaukee's BATHAS Internationale...

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΡΗΞΗ 

ΑΚΟΥΣ ΑΚΟΜΑ ΤΟ ΦΩΣ: 

'Ενα Αρχείο

3 Απριλίου - 22 Μαΐου

 

Ώρες λειτουργίας:

Δευτέρα 12.00 - 14.00

και με ραντεβού

(κλειστά 17.04 και 01.05)

*Ο χώρος θα είναι ανοικτός  

το Σάββατο και Κυριακή

08-09/04 2017 12.00 - 14.00 


<- αρχείο

To 3 137, συνεχίζοντας το πρόγραμμα που ξεκίνησε το Δεκέμβρη του 2016 για την τέχνη και τους καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1970 στην Ελλάδα, ανοίγει το χώρο του για να παρουσιάσει βιβλία, αφίσες, αρχειακό και ερευνητικό υλικό της εποχής. Συνεχίζοντας το εγχείρημα, δημιουργούμε μία έκδοση, αποτύπωμα της έρευνας, των συναντήσεων, συζητήσεων και δράσεων, σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Paraguay Press, με βάση το Παρίσι.

Με μεγάλη χαρά σας καλούμε στο Μετά την έκρηξη ακούς ακόμα το φως: Ένα αρχείο. Κάθε Δευτέρα τους μήνες Απρίλιο και Μάιο ο χώρος του 3 137 θα είναι ανοικτός στο κοινό παρουσιάζοντας αφίσες, καταλόγους, βίντεο, φωτογραφίες, άρθρα και βιβλία από συλλογές φίλων, καλλιτεχνών και ιστορικών τέχνης όπως και πολύτιμο αρχειακό υλικό από το Iνστιτούτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης ΙΣΕΤ και το Αρχείο του Ιδρύματος Δέστε.

Στον απόηχο του Μάη του ’68 και των ιδεολογικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων της μεταπολίτευσης, η τέχνη του 1970 θέτει ερωτήματα που σχετίζονται τόσο με τα μεγάλα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα της εποχής όσο και με τη φύση του έργου τέχνης, τη θεσμική κριτική και τους μηχανισμούς πλαισίωσής του.

Το Μετά την έκρηξη ακούς ακόμα το φως αποτελεί μια προσπάθεια να κατανοήσουμε τα γεγονότα και τις επιταγές της εποχής που κινητοποίησαν τις αναζητήσεις και τη δράση των καλλιτεχνών αλλά και να προσεγγίσουμε την ιδιαίτερη ταυτότητα της τέχνης τους σε συνδυασμό με τα θέματα που αυτή έθεσε για πρώτη φορά στη χώρα μας και να αναρωτηθούμε για τη σχέση τους με το σήμερα. Να παρατηρήσουμε τις συγγένειες, να εξετάσουμε τις θέσεις και τις απαντήσεις που εκείνοι έδωσαν σε ερωτήματα και υποθέσεις που σχεδόν μισό αιώνα αργότερα παραμένουν ακόμη εκκρεμείς και απασχολούν τη σημερινή καλλιτεχνική παραγωγή και τους νεότερους καλλιτέχνες.

Χωρίς να μας ενδιαφέρει η ιστορικοποίηση αλλά αντίθετα επιδιώκοντας περισσότερο τη δημιουργία μιας διαδραστικής συνθήκης που βασίζεται στο ζήτημα της συνέχειας και της ασυνέχειας της καλλιτεχνικής παράδοσης, στόχος είναι να αναρωτηθούμε: Τι έγινε από τότε μέχρι σήμερα; Πώς εκείνη η εποχή αντανακλάται στη δική μας; Ποια είναι η σχέση της σύγχρονης παραγωγής με τις προηγούμενες γενιές; Πώς διαβάζεται η προγενέστερη τέχνη με αφορμή σημερινά ερεθίσματα; Αμφισβήτηση και απελευθέρωση. Πολιτική και έκφραση. Αναταραχή και κατάρριψη των υπαρχουσών τυπολογιών. Εικαστική δημιουργία και λόγος (discourse) συνυφαίνονται σε μια διευρυμένη συζήτηση, που έρχεται να εκφράσει το ρήγμα που συντελέστηκε τη δεκαετία του ’70 στους παραδεδομένους τρόπους ανάγνωσης των έργων και των ιδεών στην Ευρώπη.

Επιστημονική συνεργάτις: Κλέα Χαρίτου